Positief nieuws!

Vanmorgen bij het opstaan, voelde ik me down. Nóg langer dicht, nóg langer in m’n uppie vanuit de studio ‘zoooommmmen’. En wat als… Nee, dat waren geen fijne gedachten. Maar, alsof de zon me een beetje hielp, verscheen deze vanmorgen aan een blauwe hemel. Samen met een vriendin die ik al een tijd niet had…

Lees verder!

Op slot…

3 februari Nog steeds op slot. Dat is de boodschap. De studio blijft voorlopig nog dicht. Als ik dat nieuws écht binnenlaat, bemerk ik mijn neiging om ook ‘op slot’ te gaan. Me terug te trekken, me zielig te voelen, te stoppen met communiceren… Ik zet mezelf met tegenzin achter m’n pc om deze nieuwsbrief…

Lees verder!

Knoflook eten…

Heerlijk, 4 tenen knoflook fijnhakken! En hóp de wok in, samen met de uien en het spaanse pepertje! Hmmm het begint heerlijk te geuren. Komijn, koriander, kurkuma erbij en de gehakte gemberwortel. Even lekker omroeren. Ik heb er zin in!!! Maandagochtend was ik opgestaan met ‘geen zin’. ‘s Avonds zou ik via Zoom les gaan…

Lees verder!

Thuis zijn…

“Heerlijk, even het huis uit…” sprak een cursiste uit na de les. En toen besefte ik des te meer hoe bevoorrecht ik eigenlijk ben. De afgelopen maanden, tijdens de diverse strengere en minder strengere lockdowns, had ik altijd de studio waar ik heen kon… Om videolessen op te nemen, om te zoomen met cursisten of collega’s maar ook om gewoon…

Lees verder!

Een namasté massage

“Ik ga nog even een Namasté massage halen!” en ik liep de lodge uit, het dorpje in. Nog geen 2 meter buiten de deur, kwamen de eerste kinderen al vrolijk aangehold. De handen bijeen ‘NAMASTÉ’ roepend. De gezichtjes getooid met een big smile. Vervolgens met me mee lopend. Hoe verder weg van de lodge ik…

Lees verder!

Nieuwe dingen leren…

Ik schrijf met grote letters ‘56‘ op een stuk papier en hou het de lucht in zodat Annemarie kan zien dat het tijd is om de yogales die ze geeft af te ronden. Maar tot mijn verbazing begint ze aan nog een serie oefeningen. Ik registreer alles met de camera. Geheugen is nog OK, dus…

Lees verder!

Van enthousiasme naar piekeren en weer terug…

Ik probeer m’n adem rustig te laten worden door met een zachte vvvvv uit te blazen. Ondertussen loop ik verder, hand in hand met mijn lief. Probeer de groene bomen om me heen te zien. Maar dat lukt eigenlijk niet echt. De woorden van Rutte in mijn hoofd: dit is voorlopig niet voorbij. Ik was…

Lees verder!

Vertragen…

Net voor de lunchstop krijg ik het zwaar. Bij het omhoog gaan voel ik na een paar stappen steeds mijn benen extreem protesteren. Raju (één van de gidsen) spreekt me toe: ‘slow down your pace, we are so high up already, now is the time to adjust your pace’. En ik merk, vertragen helpt. Maar…

Lees verder!

Wakkerliggen…

“Jij ligt zeker nooit wakker, hè?” vroeg één van mijn cursisten onlangs. Tja, dat denk je dan misschien. Maar ik moest haar teleurstellen. Ook ik lig wel eens wakker. En merk: piekeren, woelen, zweten. Maar het verschil met vroeger is, dat ik zíe dat mijn hoofd gedachten produceert en dat ik vóel dat mijn lijf…

Lees verder!

Je eigen pad…

En daar stond ik dan afgelopen zomer, midden in de Pyreneeën, in alle vroegte (met dit mooie uitzicht!), in m’n uppie zonnegroeten te doen. De avond daarvoor hadden beide dochters geroepen: “ja mam, dan doen we morgenochtend met je mee!” Ik had expres al wat langer gewacht, maar toen ik ze dan rond half acht…

Lees verder!